[πρεμιέρα: 16/07/26]
Περιπέτεια / Σκηνοθεσία: Κρίστοφερ Νόλαν / Σενάριο: Κρίστοφερ Νόλαν, Όμηρος (βασισμένο στο ομότιτλο έργο του) / Πρωταγωνιστούν: Ματ Ντέιμον, Αν Χάθαγουέϊ, Τομ Χόλαντ, Σαρλίζ Θερόν, Ρόμπερτ Πάτινσον, Λουπίτα Νιόνγκο, Ζεντάγια / Μουσική: Λούντβιχ Γιόρανσον / Παραγωγή: ΗΠΑ / Στούντιο Παραγωγής: Universal / Διάρκεια: 172 λεπτά.
Υπόθεση: Το Μεγάλο Ταξίδι & οι Δυσκολίες του για την Επιστροφή του Οδυσσέα στην Πατρίδα & στα Αγαπημένα του πρόσωπα..
Τα Θετικά (8+)
+ Έντονη Ελληνική Γεωγραφική Παρουσία αφού σημαντικό μέρος των Γυρισνατων πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα. Πιο συγκεκριμένα τα γυρίσματα στην χώρα μας έγιναν από 10/03/25 έως 21/03/25 στη Μεσσηνία. Στην Πύλο στο Κάστρο της Μεθώνης, στην Παραλία Ακμυρόλακκος, στην Γιάλοβα & πάνω από την Βοϊδοκοιλιά στη Σπηλιά του Νέστορα. Επίσης Χρησιμοποιήθηκαν Αρχαία Μνημεία όπως το Μεσαιωνικό Κάστρο της Μεθώνης & η Αρχαία Ακροκόρινθος, το Αρχαιότερο & Σπουδαιότερο Οχυρό της Πελοποννήσου. Όλα τα παραπάνω ενίσχυσαν την Αυθεντικότητα της Παραγωγής. Τα Γυρίσματα έγιναν και σε άλλες χώρες όπως Μαρόκο, Σκωτία, Ιταλία, Ισλανδία, Δυτική Σαχάρα, Μάλτα & στο Λος Άντζελες στα Στούντιο της Universal που αποτελεί και το Στούντιο Παραγωγής της ταινίας.. Επίσης ακούσαμε -έστω και για λίγο- Ελληνικά στην ξενόγλωσση αυτή παραγωγή.. Κάποιος μπορεί να πει "Όλη η Ταινία να ήταν στα Ελληνικά" αλλά για μια Διεθνής Παραγωγή αυτό δεν θα μπορούσε να συμβεί για ευνόητους λόγους Ευρύτερης Αποδοχής μέσω Διεθνής Γλώσσας, όπως συμβαίνει -καλώς ή κακώς- & στην Eurovision..
+ Ολόκληρη η ταινία γυρίστηκε με IMAX κάμερες κι όχι μόνο κάποιες σκηνές της.. Δεν είδα την ταινία σε IMAX Προβολή για να έχω άποψη για το IMAX φορμάτ -προτίμησα την Θέα του Έναστρου Ουρανού σε Θερινό- αλλά σίγουρα θα ήταν ακόμα πιο εντυπωσιακά τα πλάνα αφού θα είχαν πολύ μεγαλύτερο θέμα στο πάνω & στο κάτω μέρος των πλάνων..
+ Σκηνοθεσία που αποτυπώνει τα γεγονότα με απόλυτο Ρεαλισμό, σε αυτό βοηθάει & η χρήση των Οπτικών Εφέ τα οποία δεν είναι "Ψηφιακά CGI" αλλά "Πρακτικά" -πραγματικές εκρήξεις & φωτιές-, όπως μας έχει συνηθίσει ο Κρίστοφερ Νόλαν κι από το Οσκαρικό "Οπενχάιμερ" (2023). Έχει δηλώσει Λάτρης των "Πρακτικών" Οπτικών Εφέ αφού δημιουργούνται κατά τα γυρίσματα με Φυσικό τρόπο κι Όχι στις οθόνες υπολογιστών.. Αποτυπώνεται η Ομότητα του πολέμου μέσα από σκηνές που σφίγγουν το στομάχι και τα δόντια του θεατή.. Όσοι δεν έχουν γερό στομάχι ίσως αποσύρουν στιγμιαία το βλέμμα τους από κάποιες σκηνές μάχης, οι όποιες ένιωθες πως ξεπήδησαν από Θρίλερ, όπως η Σκηνή της Τύφλωσης του Κύκλωπα Πολύφημου & η Μεταμόρφωση ανθρώπων σε ζώα από την Κίρκη.. Ο "Απόλυτος Ρεαλισμός" είναι Θετικό αφού συμβαδίζει με την Αυθεντικότητα που στοχεύει ο δημιουργός, αλλά για κάποιον που θα ήθελε μια πιο Παραμυθένια & Λυρική αποτύπωση ίσως φανεί & Αρνητικός σε κάποιο βαθμό..
+ Οι Ερμηνείες ήταν πειστικές και εναρμονισμένες με την αψεγάδιαστη παραγωγή σε κάθε τομέα και στην παραμικρή λεπτομέρεια.. Αυτό ισχύει όχι μόνο για τους Πρωταγωνιστικούς ρόλους αλλά και για τους Δεύτερους ρόλους ακόμα και για τους κομπάρσους.. Θέλω να σταθώ περισσότερο σε μία ερμηνεία, όχι στου Πρωταγωνιστή αλλά στην ερμηνεία της Πρωταγωνίστριας.. Πιστεύω ότι σήκωσε στις πλάτες της το μεγαλύτερο συναισθηματικό βάρος του φιλμ. Αφού θεωρώ πως οι πιο Συγκινητικές στιγμές την είχαν Πρωταγωνίστρια.. Άλλωστε ο πραγματικός πρωταγωνιστής στην Οδύσσεια δεν είναι η μάχες αλλά ο Μεγάλος Έρωτας και η Μεγάλη Αγάπη που κρυβόταν πίσω από αυτές τις μάχες και που έδινε το "Καύσιμο" για την πετυχημένη έκβαση και ολοκλήρωσή τους.. Οδυσσέας δίχως Πηνελόπη, Λέοντας δίχως Δόντια.. Όπως καταλάβατε αναφέρομαι στην εκπληκτική ερμηνεία της Αν Χάθαγουέϊ που όπου βάλει την υπογραφή της μένει ανεξίτηλη!!!
+ Ο Οδυσσέας δεν παρουσιάζεται ως άμεμπτος Ήρωας με την συνήθη Κινηματογραφική αποτύπωση, αλλά ως ένας Θνητός με Αρετές και Ελαττώματα, που αποτυπώνονται μέσα από το ζουμάρισμα στην Ασχήμια του Πολέμου.. Πολύ Καλό αυτό που κάνει ο Σκηνοθέτης ως Αντιπολεμικό μήνυμα σε μια εποχή που τα δόντια του πολέμου περιτριγυρίζουν την ανθρωπότητα..
+ Η ταινία έχει δώσει βήμα στο Cine...σθημα σε αρκετές σκηνές και αυτό θεωρώ ότι είναι από τα δυνατά σημεία της.. Σε αυτό έχουν συμβάλλει όλοι, Σκηνοθέτης, Ερμηνείες και όλη η Παραγωγή.. Εκεί που κορυφώνεται η Συναισθηματική φόρτιση του φιλμ είναι από τη στιγμή που επιστρέφει ο Οδυσσέας στο σπίτι του ως ζητιάνος, όλοι γνωρίζετε την ιστορία οπότε μπορείτε να φανταστείτε το πώς μπορεί να παρουσιαστεί μέσα από έναν τόσο ταλαντούχο Σκηνοθέτη και με τόσο καλούς "Στρατιώτες" Ηθοποιούς.. Η τελική μάχη του Οδυσσέα με τους μνηστήρες πορώνει και ανατριχιάζει τον θεατή καθώς θα την ζήλευε ταινία της Marvel (ευτυχώς εδώ απουσίαζε η ομότητα στις μάχες).. Ενώ οι σκηνές όπου ο Οδυσσέας έρχεται σε επαφή με δικά του αγαπημένα πρόσωπα -δίχως να τον έχουν αναγνωρίσει ακόμα-, όπως ο Σκύλος του, ο Γιος του και η αγαπημένη του Πηνελόπη, συγκινούν και ανατριχιάζουν το κοινό, καθηλωμένο κι αποσβολωμένο στην οθόνη.. Κυρίως η σκηνή που επικοινωνεί με την Πηνελόπη, αποδίδει μια έντονα Τρυφερή, Ρομαντική και Αληθινή Σεκάνς που εμένα προσωπικά Άγγιξε έντονα, όπως πολλούς..
+ Δεν θα σταθώ στο αν ξεστράτησε ο Κρίστοφερ Νόλαν από τις ράγες του Ομήρου γιατί η ταινία βασίστηκε πάνω στο έργο του και αυτό επιτρέπει προσθήκη στοιχείων που δηλώνουν την οπτική του σκηνοθέτη χωρίς να υπάρχει πρόθεση αλλοίωσης, αλλά η προσθήκη προσωπικού στίγματος για την κινηματογραφική απόδοση που επιθυμεί κι οραματίζεται ο δημιουργός.. Η ταινία προβάλλεται στις Κινηματογικές Αίθουσες για Ψυχαγωγία και όχι στα Αμφιθέατρα Πανεπιστημίων για Εκπαίδευση, γι' αυτό και την κρίνω ως ταινία και όχι ως ιστορικό βιβλίο..
+ Δεν κάνει κάπου κοιλιά η ταινία, κυλάει ευχάριστα, σε κρατάει σε αγωνία παρότι γνωρίζεις την εξέλιξη των δρώμενων από το γνωστό έργο του Ομήρου. Ενώ η διάρκεια των τριών ωρών δεν κουράζει το θεατή και αυτό μπορώ να το πω εγώ που κάθισα Πρώτη σειρά και μάλιστα αρκετά στα πλάγια της οθόνης.. Αλλά όταν η ταινία καταφέρνει να σε απορροφήσει ξεχνάς από πού βλέπεις τα πλάνα, γιατί νιώθεις ένα με αυτά.. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση νιώθεις στο πετσί σου το μεγάλο ταξίδι του Οδυσσέα.
Τα Αρνητικά (3-)
- Ο απόλυτος Ρεαλισμός στις μάχες ενώ αποδίδει αυτό που ήθελε ο Σκηνοθέτης -την ωμότητα του πολέμου- μπορεί κάποιος να ενοχλήσει, ένας από αυτούς είμαι και εγώ που θα ήθελαν μια πιο διακριτική παρουσίαση για να τονιστεί περισσότερο και μια πιο λυρική και παραμυθένια οπτική των δρώμενων.. Ειδικά κάποιες σκηνές ήταν τόσο ωμές που θα ενοχλούσαν όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με ταινίες τρόμου..
- Ο Κύκλωπας Πολύφημος δεν θύμιζε τον κύκλοπα της Οδύσσειας, ούτε καν Μυθικό Πλάσμα, αλλά έντονα παραμορφωμένο, μεταλλαγμένο Ορκ από το σύμπαν του Τόλκιν.. Η όψη του ήταν άκρως Αποκρουστική και η μορφή του ήταν τόσο αλλοπρόσαλλη που δεν μπορούσε να αποτυπωθεί στο νου σου -κυρίως το πρόσωπό του-.. Ακόμα και τώρα που γράφω δεν μπορώ να τον φέρω στο νου μου, αυτό σημαίνει πως κάτι δεν έγινε σωστά στην παρουσίαση αυτού του σημαντικού μυθικού προσώπου..
- Η Μουσική Σύνθεση δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο, δίχως Μελωδικότητα, δίχως Επική αύρα, καθαρά συνοδευτική.. Δεν εντείνει την συναισθηματική φόρτιση, ούτε αναδεικνύει μουσικά τις Επικές σκηνές. Ένα Αδιάφορο Soundtrack που δεν σου μένει, κρίμα.. Δυσκολεύεσαι να πιστέψεις ότι φέρει την υπογραφή του Λούντβιχ Γιόρανσον, Συνθέτη του Επικού Score της ταινίας "Madalorian & Grogu" (2026) της Disney & της Σειράς "Mandalorian" του Disney+
Οι Πρωταγωνιστές του Κρίστοφερ Νόλαν
Ματ Ντέιμον: Ένας Οδυσσέας με Αρετές κι Ανθρώπινες Αδυναμίες..







.jpg)










